Op een dag stapte ik de trein in naar Best. Ik was net bij mijn vriend geweest in Eindhoven, had hem nog een knuffel gegeven en was de trein in gestapt. Het was niet rustig, niet druk en ik was gaan zitten op een plek waar je met vier personen kon zitten. Naast me was nog zo’n plek en daar zat een man. Ik zat nog geen minuut of hij sprak me aan. Hij sprak in het Engels en heeft me hele verhalen verteld. Over waar hij vandaan kwam, waar hij geweest was, wat hij ging doen en dat zijn tas gestolen was en hij hem ging zoeken. Maar het eerste wat hij me vertelde was zijn mening over de mensen in Nederland en hij vroeg me naar mijn mening over buitenlandse mensen. Toen ik hier later aan terug dacht, werd me duidelijk wat hij eigenlijk wilde. Hij was hopeloos op zoek naar zijn tas in een wildvreemd land en hij had het gevoel dat iedereen hier hem slecht veroordeelde. In die positie ben je best afhankelijk van andere mensen, daarom zocht hij een soort bondgenoot. En ook al kon ik verder weinig voor hem betekenen, gaf ik hem toch het gevoel dat hij wat meer grip had op zijn situatie. Want door het gesprek wat we hadden kreeg hij door dat niet iedereen hem veroordeelde en hij best mensen aan kon spreken om wat te vertellen of vragen. Het maakte hem zelfs zo blij dat hij een sleutelhanger die hij in Best gekocht had aan mij cadeau gaf. En dat als ik geen vriend had, hij me mee uit had gevraagd. Maar dat terzijde, had hij een stuk meer vertrouwen gekregen in de mensen hier en dat zou hem helpen zijn weg te vervolgen in het voor hem wildvreemde land.
Wat ik met dit verhaaltje duidelijk probeer te maken is: dat mensen relaties aangaan, omdat het ergens nut voor heeft en we vaak van elkaar afhankelijk zijn. En al heeft deze man geen enkele relatie met me gekregen, het heeft wel nut gehad. Hij zal nu zeker sneller andere mensen aanspreken en dat kan leiden tot meer. Elke poging tot heeft nut, dus wees vooral niet bang en leer ervan.
9-11-2022
