Je kent ze wel, van die liefdesrelaties. In het begin is alles perfect en na een tijd is het ruzie, ruzie en ruzie. Sterker nog, zelf heb je er vast is in gezeten. En zo ik ook. Hoe kreeg ik het voor elkaar denk ik tegenwoordig. Op een begeven moment was het zelfs zo erg uit de hand gelopen dat mijn schoonfamilie me verbannen had. En dan dacht ik zelfs nog dat het ging werken, kan mezelf nu voor me kop slaan. Je zult wel denken, hoe heeft ze dat voor elkaar gekregen? Het gaat heel simpel klinken, door niet mijn verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mijn gevoelens en daden. Ik vond mezelf vaak ook veelte zielig, waardoor ik dacht op van alles recht te hebben en een speciale behandeling verdiende. Kreeg bijna alles voor elkaar en was heel manipulatief. Inderdaad, ik kwam pas na deze relatie tot deze inzichten. Maar hoe is dit zo gebeurd? Ik ga het vertellen:
Vroeger heb ik veel meegemaakt, waardoor ik een onzeker meisje geworden was. Toen ik veertien was scheidden mijn ouders en schoot ik volledig in de zorg stand voor anderen. Maar ik kon er niet voor zorgen dat thuis alles goed zou gaan en ik was in mijn eigen sociale leven totaal niet gelukkig. Ik kwam in een vicieuze cirkel terecht en die ging als volgt: elke keer als er iets gebeurde wat ik niet leuk vond, was dat volgens mij een ander zijn schuld. Daardoor vond ik mezelf nog zieliger, ging ik er nog meer in geloven dat ik anders was en dat ik een speciale behandeling verdiende. Zo gebeurde er alleen maar meer en begon de cirkel van voor af aan, elke keer erger. Dit nam ik mee in mijn eerste lange relatie. In mijn hoofd lag al het slechte wat me overkwam en wat ik voelde aan anderen. Door te manipuleren probeerde ik controle over anderen te krijgen, dit gaf me het gevoel de touwtjes zelf in handen te hebben. Zo schoof ik de verantwoordelijkheid voor mijn gevoelens en daden op anderen af. Ergens wist ik dat ik fout zat, want zelfinzicht had ik toen al wel. Maar hoe dit alles gekomen was en hoe ik het op moest lossen wist ik toen niet, daarom ging het alsmaar door. Na mijn eerste lange relatie ben ik me erin gaan verdiepen en dat heeft tot bepaalde inzichten geleid. Het belangrijkste wat ik geleerd heb: verantwoordelijkheid en schuld staan los van elkaar. Even een simpel voorbeeld:
Je hebt afgesproken met een vriend, maar hij komt niet opdagen. Het is de schuld van die vriend dat je nu alleen ergens staat te wachten. Hoe je erop reageert, is je eigen verantwoordelijkheid. Je zou heel boos kunnen worden of er nog het beste van maken en hem netjes vertellen dat dit ongewenst gedrag is, maar die keuze maak je zelf.
Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen gevoelens en daden kan een hoop ruzie voorkomen. Door zelf de touwtjes in handen te nemen voel je jezelf fijner en dat heeft weer positieve invloed op je relaties. Dus zorg ervoor dat je verantwoordelijkheid neemt voor jezelf in elke situatie. Dat is het enige waar je echt invloed op hebt.
12-11-2022
