Daar ben ik dan eindelijk weer, terug van lang weggeweest. En dat is niet voor niets geweest, er is een hoop gebeurd de afgelopen tijd. Maar daar ben ik blij om, want door gebeurtenissen heb ik weer nieuwe verhalen en inzichten om te kunnen delen. In dit blog ga ik het hebben over vertrouwen. Maar eerst wil ik vertellen wat mij ervan heeft weerhouden om blogs te schrijven. Het is leuk nieuws! Ik ben onverwacht zwanger geworden en daar zijn mijn vriend en ik heel erg blij mee. En we gaan verhuizen. Dus vandaar dat ik een tijd weg ben geweest van het schrijven.
Ik ga het hebben over vertrouwen, in de zin van hoe je ervoor kan zorgen dat anderen vertrouwen in jou hebben en wat het met iemand kan doen als je weinig vertrouwen van anderen krijgt of denkt te krijgen. Ik hoop zo dat ik anderen kan helpen en misschien ook anderen mij.
Dit onderwerp gaat mij heel erg aan, omdat ik zelf vaak het gevoel heb dat ik er alleen voor sta als het gaat om het vertrouwen in mij. En dan heb ik het vooral over het vertrouwen in mij over dat ik iets kan. Ik ben nog jong en niet heel groot, hoor vaak dat ik een lieve/zachte uitstraling heb en kom meestal niet per se slim over als ik praat. Ik heb geen hoge studie afgerond of zoiets en dat is iets waar mensen tegenwoordig ook veel naar kijken. Al met al heb ik het gevoel dat ik daardoor al 1-0 achter sta als het gaat om vertrouwen krijgen van anderen. In ieder geval moet ik me meer bewijzen dan sommige anderen die bijvoorbeeld gewoon kunnen zeggen, ik studeer op de universiteit of die van zichzelf al een wat hardere/grotere uitstraling hebben waardoor ze slimmer/gevaarlijker lijken.
Maar ook al heb ik dit gevoel, ik sta er wel zo in dat je er zelf voor moet zorgen dat je het vertrouwen van anderen krijgt/hebt. Het is niet iets wat je automatisch hebt, alleen moeten sommige er wat meer moeite voor doen om het te krijgen. Uiteindelijk heb je het zelf in de hand.
Toch vind ik het lastig, het is niet motiverend als je het gevoel hebt dat mensen je niet vertrouwen en je kan er heel verdrietig en moedeloos van worden. Ik vind het moeilijk om uit de volgende vicieuze cirkel te komen: mensen uiten zich op een bepaalde manier naar mij waardoor ik het gevoel krijg dat ze me niet vertrouwen (bijvoorbeeld door constant te vragen: heb je hier wel aan gedacht, weet je dit wel?) noem maar op. Ik durf niks meer aan ze te vragen als ik iets niet weet door het gevoel dat ze me al niet vertrouwen en door iets te vragen krijg ik het gevoel dat ze me nog “dommer” zullen gaan vinden. Doordat ik niets uit mezelf vertel of vraag gaan mensen juist minder erop vertrouwen dat ik iets kan, want dan denken ze dat ik er niet mee bezig ben (hetgeen waarover ze je niet vertrouwen).
Toch moet je het proberen, dus mijn tip is: Als anderen niet geloven dan jij iets kan, begin zelf over hetgeen waarvan ze denken dat jij het niet kan en stel gewoon vragen als je ze hebt. Ook al heb je geen zin om het erover te hebben, door zelf heel even over zo iets te beginnen heb je meer kans dat anderen gaan geloven dat jij het kan en er niet al te lang over gaan praten en vragen op een vervelende manier tegen jou. Zo laat je merken dat je er daadwerkelijk mee bezig bent.
Tot nu toe werkt deze tip voor mij, maar ik heb het nog niet bij iedereen uitgeprobeerd. Als jullie voor mij tips hebben of als mijn tip niet altijd werkt, laat het me weten.
9-7-2023
